Das toch vreemd he, op 50 jaar tijd zijn we van ideaalbeeld van de vrouw veranderd : van ‘Rubensmodel’ volslank en wit, naar slank en bruin ‘Barbiemodel’. Van het ene uiterste in het andere.
Logisch gezien, zullen we nu gaan van groot, slank en geschoren, naar klein, dik en harig.
De trendsetters onder jullie, haal je Furby al maar terug boven, want het ideaalbeeld van de toekomst is bekend!
Het is mij heel duidelijk geworden dat tips, adviezen en instructies mettertijd van focus zijn veranderd. Terwijl we vroeger constant bezig waren (ook wel opgedrongen door de kerk) met ‘gij zult niet liegen’, ‘gij zult niet stelen’, en hoe we het best leefden om een ‘goed mens’ te zijn, zijn we nu constant bezig met hoe een ‘mooi mens’ te zijn in de eerste plaats, wat we onszelf kunnen aanschaffen om onszelf daarin te bevestigen. En willen liefst bevestiging van de buitenwereld krijgen. Dat is een massaal onbewust gebeuren, en als je denkt niet bij die mensen te horen, dan zou je niet van deze tijd zijn.
Het komt erop neer, dat we onszelf aanpassen aan hoe we willen overkomen. Dat is dan ook de reden waarom de make-upindustrie populair wordt bij mannen en waarom er meer en meer plastische chirurgen in Barbados zijn. Tegenwoordig wordt men meer aan de mensen opgedrongen om zich te laten inschrijven in de beste fitnesscentra, omdat ‘dat buikje toch echt wel niet kan’, terwijl ‘wees gelukkig met wie je bent of wat je hebt’ nergens nog gehoord wordt. De focus lag vroeger op veranderingen aan de binnenkant, nu in de eerste plaats op ingrepen aan de buitenkant. We kunnen geen stap buiten zetten zonder getaxeerd te worden door meedogenloze ogen die de directe link leggen tussen schijn en zijn.
Wat mij het meest bezighoudt is dat we gestimuleerd worden in dat ‘niet tevreden met jezelf of wat je bezit’, door een overvloed aan informatie op alle mogelijke plaatsen om ons te laten zien wat we eigenlijk NIET hebben, wat we NIET zijn en hoe we er zouden moeten uitzien. Bedankt voor de tips!
De grote vraag die ik ga behandelen in mijn eindwerk zal zijn: waar leidt al dit voorgaande naartoe, wat zijn de volgende stappen, wat na de plastische chirurgie en het gadget-tijdperk? Hoe evolueert de mens onder de opvoeding van deze dwaze ‘ouders’?
Ik vind situaties, producten, bezigheden, ideaalbeelden uit die daar het gevolg van kunnen zijn. Het eindproduct moet een ironisch werk zijn waarin ik de mens uit de toekomst idiote ‘instructies’ geef (d.m.v.illustraties), om de mens uit het ‘nu’ te sensibiliseren in verband met de werking van de moderne lifestyle. (Er volgen voorbeelden en dan zal het nog duidelijker worden.) Begrijpt iemand dat? Of spreek ik Chinees..?
Al vroeg was ik geïnteresseerd in het grote thema ‘de onzichtbare werkelijkheid’. Alles wat er (mogelijk) bestaat en wat we niet kunnen zien, op het gebied van het existentiële (bv. bepaalde lichtgolven), het filosofische (bv. waarneming) en het psychologische (bv. waanbeelden). In deze drie grote categorieën ben ik een paar maand verloren gelopen, tot een week geleden. Toen werd ik in een opdracht voor Fotografie geïnspireerd door een werk van Jeff Wall en besloot om iets rond ‘de onzichtbare krachten van onze kapitalistische maatschappij’ te doen. ‘De hand’ die ons doen en laten bepaalt, ons stuurt, manipuleert, uitbuit en slaaf maakt van onszelf en onze eigen wetten. En niet de hoofdzaak maar wel ook een heel belangrijk gevolg ervan en een zeer actueel probleem: dat van de opwarming van de aarde.
Ik wil niet de Al Gore uithangen, of de wereldverbeteraar, ik wou het probleem aankaarten en op een (grafische) manier weergeven, enkel opdat vooral de jongere generaties weten waarvan hun soms onverklaarbare gevoelens/handelingen/… vandaan zouden kunnen komen en waartoe ze kunnen leiden. Dat zou mij leiden naar bepaalde politieke verwachtingen van mij, het zou een persoonlijke visie geweest zijn op de dingen in de wereld, maar ik heb uit de praktijk geleerd dat je je kennis of mening niet mag opdringen, dus heb ik dat ook maar uit de weg geruimd als potentieel thema.
In plaats van MIJN visie op hoe mensen zich zouden moeten gedragen/denken/handelen te geven, ga ik onderzoeken wat er door de jaren heen aan de mensen werd opgedrongen qua tips in verband met ethische kwesties, over hoe je als mens moet zijn en niet zijn, wat goed en fout is… Zijn die normen en waarden er de dag van vandaag nog? In welke zin zijn die instructies en tips veranderd (qua vorm en inhoud), en hoe worden die dan overgebracht? Dat lijkt mij een interessante zaak om te onderzoeken, ik ga hier niet te veel theorie zetten, maar eerder beeldend onderzoek, dat nog wel interessant kan zijn en jullie hopelijk niet verveelt. Ik zou hoe dan ook elke oprechte reactie appreciëren.
Deze blog heb ik aangemaakt om iedereen die ik heb lastiggevallen over mijn eindwerk op de hoogte te houden. Maar eerst ga ik slapen. Tot morgen!