Klick to enlarge.

(yes sometimes I like to type in English)

Hilarisch!

Kunst ‘is’ enkel de benaming dat we geven aan iets dat iemand bewust doet uit een bezieling voor iets, en dat kan eigenlijk alles zijn.
Zoals bijvoorbeeld de kassierster van den GB, die in haar besef van de uitbuiting van de maatschappij en dat we onze vrijheid afkopen om het geld terug aan de eigenaar te geven, juist dààr op die plaats maakt ze een engagement, een levenslange performance om de consumentenmassa een spiegel voor te houden met de boodschap: ‘Mensen, waar zijn wij toch mee bezig?’ Dàt ‘is’ toch kunst?

Een schetske van tijdens de les, geïnspireerd door een zekere Giovanni

Ik heb in het 1ste en 2de jaar op St Lucas les gekregen van een van de beste Vlaamse hedendaagse schilders, Andreas Vanpoucke. Heel aangename man en hij kan wat! We zijn toch een beetje (lees:heel) fier om daar tekenles van te hebben gehad.

Klasgenoten hebben bij het zien van dit schilderij direct aan mij gedacht, omdat hij vanuit snelle schetsen vertrekt zou het kunnen dat hij die schets gemaakt heeft tijdens een les van ons en zou het kunnen dat dat meisje iemand van ons groep is.
Meneer Vanpoucke, als u toevallig op dit blog komt, heb ik een vraagje: Ben ik dat in het bovenstaand werk :) ?

Toen ik er 5 min te vroeg aankwam en met mijn vinger de deurbellen afging om op Bigbazart te duwen, bleef ik staren bij de bel eronder: Milk and Cookies ! Waw..

Nadat Hannes mij een rondleiding gaf in het uiterst gezellige BigBureau, wou ik natuurlijk ook een verdiepje lager bij MilkandCookies gaan kijken. Ik raapte al mijn moed bijeen en kwam aan drie hoge herenhuisdeuren…! Uiteindelijk heb ik niet aangeklopt.. mede omdat de deuren gewoonweg geen klinken hebben.. Dat is ook geen teken van gastvrijheid. Het zou iets te maken hebben met inbraken ofzoiets… Wat moest ik trouwens zeggen.. ‘Hallo ik ben een grote fan van jullie werk en ik zou graag jullie bureau eens zien? ‘ Eerst leek het mij geen slecht idee, maar naartschijnt zijn Belgen daar niet zo mee opgezet heb ik mij laten vertellen.. Kuch

I wish I made it

De maakbare mens volgt de algemene medische ontwikkelingen en focust elk jaar op een ander thema: genetisch testen, orgaandonatie , medicalisering van de samenleving (denk aan de  actieve crapidus uit de reclamespotjes), sport en ethiek (thema van dit jaar) zoals bijvoorbeeld mensen die hun kinderen van kleins af aan tarten om de beste te zijn in een bepaalde sport (gevolgen), een verlenging van het levensduur is het thema van 2009.

Wat zij trachten te doen is het brede publiek kritisch en correct informeren over de medische en biotechnologische ontwikkelingen en de ethische vragen die zich daarbij stellen.

Ze hebben ook een ”bijsluiter” voor plastische chirurgie gemaakt. Een boekje met fundamentele informatie voor mensen die onder het mes willen voor schoonheid, en konden mij genoeg info en cijfers geven over de Belg en hoe hij omgaat met zijn lichaam.

Els (educatieve medewerkster) wees me bijvoorbeeld erop dat de Hollywoodiaanse handelingen ivm uiterlijk hier niet van toepassing zijn en waarom zou een flapoorcorrectie minder verantwoord zijn dan een neuscorrectie… Ik ben van mening dat het wél problematisch kan worden, en ik pleit voor een samenleving waarin we allemaal graag oud worden met een buikje en de oorlog met ons eigen lichaam niet laten escaleren. Nu gaan jullie denken dat ik een laag zelfbeeld van mezelf heb ofzo, niets is minder waar! Maar in mijn omgeving heb ik daar al mensen onder zien lijden en het hoeft gewoon niet.